Druppelsgewijs duiken caterpillars in het straatbeeld op. Gek, want we hebben er 4 lange maanden op moeten wachten. Meestal ruimen de mensen lokaal puin en breken met kleine hamers af wat er nog van hun huizen overblijft. Je moet dit echt met je eigen ogen zien om te weten hoe het er allemaal aan toe gaat. 35 mannen en vrouwen met gele T-shirts (met de slagzin “burgeractie”) rapen met de hand, steen voor steen, de restanten van de gebouwen op en gooien die op grote USAID-vrachtwagens. De laadbakken kunnen niet open, en dus scheppen de mannen het puin op en gooien ze het 3 meter hoog terwijl het bloedheet is. Puur titanenwerk! Een kruiwagen, balk en laadbak die open kan, zouden al genoeg zijn om dit labeur 5 keer minder zwaar te maken.

Als we ’s morgens passeren, zijn zij al hard aan het zwoegen. En als we ’s avonds naar huis gaan, blijft er niet veel meer over dan de metalen structuur. Een wirwar van betonijzers. Het lijken net reusachtige spinnenwebben.

Delphine aardbeving, gezondheidspromotor, Haïti, psycholoog