In het ziekenhuis van Sarthe hebben we nog heel wat werk voor de boeg. Ik heb er de gezondheidspromotie niet vaak ter plaatse kunnen opvolgen, want ik bracht veel tijd door in de kampen. Vanaf volgende week zal ik de kampen niet langer regelmatig bezoeken. Ik ga voortaan enkel als mij dat expliciet gevraagd wordt. Het is dan misschien nog niet officieel, maar toch heb ik het hierover al met Lesly gehad. Hij weet dat ik vertrek en dat een nationale medewerker mijn taak zal overnemen. Ik heb hem echter niet gezegd dat hij dat zou zijn, maar hij is alvast erg tevreden. Morgen gaan we ervoor. 4 weken, dat stelt niets voor! Mijn team is echt fantastisch. Toen ik ziek was, hebben ze mij bijna allemaal opgebeld of sms’jes gestuurd. Ze vertelden me dat God me bijstond en me snel zou genezen. En inderdaad, in minder dan 24u was ik terug op de been!

Ik draag ze een voor een in mijn hart. Van 4 personen zal ik afscheid moeten nemen. Dat doet vreselijk pijn. Zij wisten dat wel op voorhand, maar toch is het geen pretje. Een ding staat vast, ik kan deze taak niet aan Lesly doorgeven. Het zou niet goed zijn hem te laten starten. Ik zal de nodige diplomatie en tact mogen boven halen. Mijn lijstje argumenten staat op punt en morgen zal ik de gezinssituatie van iedereen bekijken, want ik wil geen flaters begaan.

Delphine gezondheidspromotor, Haïti, Port-au-Prince