Ze beginnen hier vroeg. Om zeven uur au travail! Maar eigenlijk maakt het niet uit, de zon gaat op (en gaat onder) om 6u, dus gebruiken we de uren dat het licht is. Dat wil zeggen: ook vroeg gaan slapen. Na een goed ontbijt kreeg ik een briefing van de Head of Mission, de landenverantwoordelijke zeg maar. Hij gaf ons een bijzonder interessante update over de situatie in Haïti op humanitair en politiek vlak.
Daarna kreeg ik nog een security briefing, waarin opnieuw duidelijk werd gemaakt dat we met ons vluchtelingkamp de sleutel tot de veiligheid voor Artsen Zonder Grenzen in onze handen hebben, maar dat we ons ook op onbekend terrein wagen. Echter, alles wordt gemonitord door diverse veiligheidsexperts, dus normaal moet het wel loslopen.
Read more…
Dimitri aardbeving, Haïti, logistiek medewerker, Port-au-Prince, verdeling van tenten
Een landing om van te dromen. Na Hispagnola, het eiland waar Haïti op ligt, volledig te zijn overgevolgen, doemden in de ondergaande zon Port-au-Prince en de baai van Port-au-Prince op, aan de voet van het lokale gebergte. Het vliegtuig vloog over de hele stad tot boven de zee, keerde volledig om en vloog vlak over de Amerikaanse oorlogsbodems, de gigantische ziekenhuisboot van de Amerikanen, enkele scheepswrakken en de haven, en landde zachtjes.
De Amerikaanse aanwezigheid aan en op de luchthaven is zeer duidelijk: humvee’s, helikopters die ik vooral ken uit Vietnamfilms, tentenkampen, soldaten die zich zichtbaar dood vervelen, enfin, het gekende zootje. De luchthaven was wel grappig.
Read more…
Dimitri aardbeving, expatleven, Haïti, logistiek medewerker, Port-au-Prince
Sommigen weten het misschien nog niet, maar ik zit ondertussen in Port-au-Prince in Haïti met Artsen Zonder Grenzen. Het is allemaal zeer snel gegaan, een telefoontje donderdagnammidag om me te zeggen dat ik maandagavond of dinsdagmorgen zou vertrekken. De beslissing viel uiteindelijk op 2 maart vroeg ’s morgens. De laatste dagen thuis waren hectisch en het afscheid was niet altijd even makkelijk, maar goed, ik vertrek met een zeker doel voor ogen. Bij deze deel ik jullie graag mijn eerste impressies.
Een uitzondering in Haïti
Op 1 maart passeerde ging langs op het hoofdkwartier van Artsen Zonder Grenzen-België in Jette. Ik kwam er te weten dat ik in Port-au-Prince zal moeten instaan voor de opbouw van vluchtelingenkampen door distributie van tenten en kook- en hygiënekits (zeep, shampoo, tandpasta, enz.). Deze taak neemt Artsen Zonder Grenzen normaal niet op zich.
Als medische organisatie concentreert Artsen Zonder Grenzen zich op het verlenen van medische hulp (doktersbezoek, medicijnen, operaties, epidemiebestrijding, en gezondheidspromotie) en opleiding van lokaal medisch personeel. Van het andere humanitaire en ontwikkelingshulp trachten zij zich in de mate van het mogelijke te weerhouden, net om hun specialisatie en resultaten in het medische werk te vergroten.In het geval van Haïti wordt dus een uitzondering gemaakt en gaat men wel tenten uitdelen en wel om twee redenen.
Read more…
Dimitri aardbeving, Haïti, logistiek medewerker, onveiligheid, Port-au-Prince, verdeling van tenten, vertrek
Ons project bestaat sinds 2005 en heeft zo stilaan zijn maximum aan efficiëntie bereikt. Artsen Zonder Grenzen zou hier tegen eind 2010 graag van het toneel verdwijnen. De coördinatie in Bamako zoekt dus druk naar betrouwbare partners om het lot van de lokale gezondheidscentra van Kangaba te bezegelen in de toekomst.
Zo kregen we twee weken geleden hoog bezoek: de Direction Nationale en Régionale de Santé, vergezeld van het PNLP, Plan National Lutte contre le Paludisme. Een statige delegatie mannen in lange glanzende boubous, die zich niet voor het minste buiten hun bureau wagen. Ze kennen het project enkel op papier. Het hele team is razend fier dat ze na herhaaldelijke uitnodigingen dan toch afgezakt zijn om te komen kijken op het terrein.
Read more…
Hanne Agent Palu, arts, expatleven, malaria, Mali
Op de terugrit na onze maandelijkse evaluatie van Balan Bakama, de meest afgelegen CSCom, vult ons voertuig zich naar goede gewoonte met de nieuwste muzikale aanwinsten van Assim. Wanneer Dr. Goita, mijn collega-superviseur, achterin enthousiast begint mee te neuriën, wil ik weten waarover het liedje gaat. De zangeres vertelt het verhaal van de school van Bougouni, waar geen enkele leerling naar het volgende jaar gaat. Er wonen zoveel heksen dat iedereen wel door iemand verhinderd wordt te slagen voor het examen.
Ik antwoord lachend dat ik bij gelegenheid wel eens wil gaan kijken in dat fameus dorp. “Wie niets kent van zwarte magie moet er zo ver mogelijk vandaan blijven!”, waarschuwt Assim serieus. Goita vertelt hierop over een bevriende patron die één van zijn werknemers uit Bougouni na een ruzie op staande voet ontslagen had. De volgende dag sterft de man in een dramatisch verkeersongeluk. Verklaar dat eens zonder hekserij!
Read more…
Hanne arts, expatleven, Kangaba, Mali
Mijn eerste drie weken in Mali zijn tegen lichtsnelheid voorbij gevlogen. Ik had het druk met het kennismaken met het project en mijn tientallen collega’s, het verbeteren van mijn middelmatig Frans, het aanpassen aan de warmte, de muggen, de eetgewoonten en het leren van mijn eerste zinnetjes in de lokale taal ‘Bambara’. De relatieve rust tijdens de feestdagen kwam net op tijd om mijn overmaat aan indrukken enigzins te ordenen.
Read more…
Hanne arts, expatleven, Kangaba, malaria, Mali
Het leven gaat verder. De dagen komen en de dagen gaan en de mensen worden ouder. Ook de expats op missie ontsnappen niet aan het tikken van de klok. Eind augustus verjaarde onze Zuid-Afrikaanse arts Jonathan, in september was het mijn beurt. Over hoe het voelt om op missie te verjaren heeft Joe op zijn blog een fijn stukje geschreven (inclusief foto van het team) en ik kan alleen maar zeggen dat wat hij schrijft zeer herkenbaar was.
Read more…
Benoit expatleven, onveiligheid, Pakistan, psycholoog
Het algemeen geloof is dat Artsen Zonder Grenzen enkel in landen werkt waar gezondheidszorg even zichtbaar is als een edelweiss op een maanloze nacht in Zwitserland. Voorwaar ik zeg u, verzaak aan dit geloof. Neem bijvoorbeeld een land als Pakistan. Pakistan heeft meer dokters dan verpleegkundigen en staat bekend voor zijn farmaceutische industrie. Maar, er is altijd een maar… oude gezegden durven ook in nieuwe tijden van toepassing blijven: het is niet de kwantiteit maar de kwaliteit die telt.
Read more…
Benoit gezondheidszorg, Pakistan, psycholoog
Feesten tijdens de ramadan, het kan. Het breken van het vasten (Iftar) is namelijk een sociale bedoening. Het voorstel om een kleine barbecue te houden om het bezoek van onze CO (Coordinateur des Operations) en de medisch verantwoordelijke van de Af-Pak cel wat in te kleuren en hen de kans te geven om op een informele manier inzicht te krijgen in de ideeën en inzichten van onze nationale staff, werd dan ook bijzonder goed ontvangen door het team. Read more…
Benoit expatleven, gewapend conflict, onveiligheid, Pakistan, psycholoog, ramadan
Reacties