De kinderen in Faradje weer hoop geven

September 14th, 2009 by admin

Tijdens ons werk in Faradje, hebben we kinderen verzorgd die ontvoerd waren door de rebellen van het Verzetsleger van de Heer (LRA). De kinderen hebben kunnen vluchten of zijn bevrijd, en vaak zijn ze helemaal uitgeput als ze aankomen in Faradje, waar wij hen opvangen. Enkele maanden geleden hebben we bedden geïnstalleerd in een vertrek waar wij wonen, om deze kinderen tussen acht en achttien jaar te slapen te leggen. We volgen hen elke dag medisch op, maar ook psychologisch. Er worden spelletjes en andere activiteiten georganiseerd.

De kinderen hopen dat hun ouders hen komen zoeken in Faradje en dankzij de lokale solidariteit vinden de meesten minstens één familielid terug. Sinds begin mei hebben we zo meer dan honderd kinderen opgevangen, waarvan er nu nog maar vijf bij ons zijn. Normaal gezien houdt Artsen Zonder Grenzen zich niet bezig met families terug samen te brengen, maar omdat er geen andere organisaties ter plaatse zijn, hebben we besloten om die taak op ons te nemen.

Bij die kinderen zijn er adolescenten die meer dan vijf maanden lang als seksslaven gebruikt zijn. Een jong meisje van vijftien werd op 25 december ontvoerd bij de aanval op Faradje. Kerstdag had een dag van vreugde moeten zijn, om de geboorte van Christus te herdenken, maar voor dit meisje was het de langste en donkerste dag en het begin van een leven vol kwellingen.

Ze werd gevangen in midden van het dorp en met geweld mee de brousse in genomen. Ze moest de soldaten overal vergezellen. Elke dag moesten ze zich van de ene naar de plaats begeven. Eén van hen maakte van haar zijn seksslavin. Al die ellende doorstond ze tot aan haar vlucht, vijf maand later.

In het ziekenhuis verzorgden we haar en werd haar mentale gezondheid nauw opgevolgd door onze psycholoog. Toen ze haar familie terugvond, geloofde niemand dat ze nog in leven was. Het huilen vermengde zich met lachen, de emoties liepen hoog op. Enkele dagen later glimlachte ze opnieuw, iets wat ze al erg lang niet meer had gedaan.

De lokale bevolking leert Artsen Zonder Grenzen kennen, en onze aanwezigheid is een grote steun voor hen. Zo geven we opnieuw een beetje hoop aan de kinderen die het allerergste hebben meegemaakt.

Dr. Jéhu Moleko, arts voor de PUC in Faradje in Hoog-Uele, provincie Orientale

Posted in Algemeen

Leave a Comment

Please note: Comment moderation is enabled and may delay your comment. There is no need to resubmit your comment.