Langzaam begint er hier wat te veranderen. Iedere dag zie ik in onze klinieken en ons kantoor kleine maar duidelijke veranderingen. De voorraden beginnen zich eindelijk een beetje op te stapelen in onze opslag, er komt wat orde in de chaos.
Het programma van Artsen Zonder Grenzen ontwikkelt zich ook. Ik sprak met een psycho-sociaal specialist die me uitlegde dat deze fase van counseling vooral over het geven van informatie gaat: mensen duidelijk maken waar ze medische zorg kunnen krijgen, ze uitleg geven over wat aardbevingen eigenlijk zijn enzovoort.
Pas wanneer de mensen er klaar voor zijn, zullen ze gaan praten over wat ze hebben doorgemaakt. Tot de meesten is nog niet volledig doorgedrongen wat ze hebben is overkomen. Dat kan over een paar dagen komen of over een paar weken, als ze zich realiseren wat het betekent dat ze hun huis, hun familieleden, hun bezittingen, hun werk en alles dat ze herinnert aan hun oude leven verloren hebben.
Read more…
Isabelle amputatie, bloedvergiftiging, gangreen, haïti, naschokken, opblaasbaar ziekenhuis
Deze ochtend beleefde ik de schrik van mijn leven. Ik had gehoopt om tien minuutjes extra kunnen slapen, want ik werk hier met maar vijf uur slaap per nacht en ik zat op mijn tandvlees. Maar dat geluk was me niet gegund.
Ik voelde mijn slaapzak plots heen en weer schudden op de vloer. Ongeveer één seconde dacht ik dat ik misschien duizelig was van vermoeidheid. Maar ik dacht snel wat anders toen het schudden heviger werd.
Ik sprong recht. In het flauwe ochtendlicht klauterde ik in mijn pyama naar de deur en liep naar beneden, naar de gesloten voordeur. Ik had geen sleutel, maar gelukkig verscheen er een collega om de deur te openen. We geraakten allebei buiten.
Read more…
Isabelle amputatie, haïti, Leogane, naschokken, operaties, Port-au-Prince
Ik heb maar vier of vijf vrachtwagens en graafmachines gezien die het puin proberen weg te krijgen om mensen te bevrijden, in de hele stad! De stank is in sommige plaatsen overweldigend, op plaatsen waar lijken in de hitte liggen te ontbinden of vlak bij plekken waar de dakloze bevolking zich verzameld heeft. Er zijn geen sanitaire voorzieningen, geen douches, geen latrines en mensen hebben zich met honderden tegelijk verzameld, overal waar een open plaats is in de stad.
’s Nachts moeten we uitkijken om geen mensen aan te rijden die op straat slapen. Ik zag iemand die midden op een kruising lag te slapen, bang dat er een gebouw op hem zou vallen bij een nieuwe aardbeving.
Read more…
Isabelle check-points, haïti, naschokken, operaties, Port-au-Prince