Deze ochtend beleefde ik de schrik van mijn leven. Ik had gehoopt om tien minuutjes extra kunnen slapen, want ik werk hier met maar vijf uur slaap per nacht en ik zat op mijn tandvlees. Maar dat geluk was me niet gegund.

Ik voelde mijn slaapzak plots heen en weer schudden op de vloer. Ongeveer één seconde dacht ik dat ik misschien duizelig was van vermoeidheid. Maar ik dacht snel wat anders toen het schudden heviger werd.

Ik sprong recht. In het flauwe ochtendlicht klauterde ik in mijn pyama naar de deur en liep naar beneden, naar de gesloten voordeur. Ik had geen sleutel, maar gelukkig verscheen er een collega om de deur te openen. We geraakten allebei buiten.

Read more…

Isabelle amputatie, haïti, Leogane, naschokken, operaties, Port-au-Prince