Ondertussen werken we in vier ziekenhuizen. Het is een ramp om van het ene ziekenhuis naar het andere te rijden. Het verkeer zit gewoon muurvast. ‘s Morgens begin je je dag vol goede moed met een waslijst van dingen die je zeker die dag moet doen en tegen ‘s avonds merk je dat je er nog niet de helft hebt van kunnen doen.

We zijn ondertussen met drie watsans (water en sanitatiespecialisten) en we proberen met alle mogelijke middelen ons zorgenkind “hospital in cité soleil” naar een aanvaardbaar niveau te brengen. Maar alles zit gewoon tegen.

Read more…

Patrick haïti, hygiëne, watsan

Vannacht toegekomen in Port-Au-Prince, Haiti. We zijn met 15 expats. 3 uur geslapen.

Korte briefing over onze 2 ziekenhuizen in Martissant en Cité Soleil.

Cité Soleil:

Om binnen te geraken moet je je een weg banen tussen honderden patienten; het binnenplein ligt gewoon vol mensen. Lelijke wonden, breuken, veel bloed, veel geroep en geschreeuw, mensen die je vastklampen voor hulp.

Mijn taak is de medische ploeg te ondersteunen met water en sanitatie. Eerst de toestand overschouwen, prioriteiten stellen, personeel zoeken, en dan hopen dat wat je wilt doen zo snel mogelijk gebeurt.

In de operatiekamer wordt in stilte geopereerd. Er staat een grote emmer van 120 liter met een kraantje aan. Meer hebben ze voorlopig niet nodig op hun handen te ontsmetten… Het is werken met weinig middelen en een beetje creativiteit.

De incinerator om het medisch afval te verbranden is stuk; al het medisch afval ligt ernaast; een gigantische berg afval vol ziektekiemen.

De toiletten, eigenlijk gewoon een gat in de vloer, zijn helaas allemaal vol.

Patrick Cité Soleil, haïti, hygiëne, Martissant, Port-au-Prince, watsan