Langzaam begint er hier wat te veranderen. Iedere dag zie ik in onze klinieken en ons kantoor kleine maar duidelijke veranderingen. De voorraden beginnen zich eindelijk een beetje op te stapelen in onze opslag, er komt wat orde in de chaos.
Het programma van Artsen Zonder Grenzen ontwikkelt zich ook. Ik sprak met een psycho-sociaal specialist die me uitlegde dat deze fase van counseling vooral over het geven van informatie gaat: mensen duidelijk maken waar ze medische zorg kunnen krijgen, ze uitleg geven over wat aardbevingen eigenlijk zijn enzovoort.
Pas wanneer de mensen er klaar voor zijn, zullen ze gaan praten over wat ze hebben doorgemaakt. Tot de meesten is nog niet volledig doorgedrongen wat ze hebben is overkomen. Dat kan over een paar dagen komen of over een paar weken, als ze zich realiseren wat het betekent dat ze hun huis, hun familieleden, hun bezittingen, hun werk en alles dat ze herinnert aan hun oude leven verloren hebben.
Read more…
Isabelle amputatie, bloedvergiftiging, gangreen, haïti, naschokken, opblaasbaar ziekenhuis
Deze ochtend beleefde ik de schrik van mijn leven. Ik had gehoopt om tien minuutjes extra kunnen slapen, want ik werk hier met maar vijf uur slaap per nacht en ik zat op mijn tandvlees. Maar dat geluk was me niet gegund.
Ik voelde mijn slaapzak plots heen en weer schudden op de vloer. Ongeveer één seconde dacht ik dat ik misschien duizelig was van vermoeidheid. Maar ik dacht snel wat anders toen het schudden heviger werd.
Ik sprong recht. In het flauwe ochtendlicht klauterde ik in mijn pyama naar de deur en liep naar beneden, naar de gesloten voordeur. Ik had geen sleutel, maar gelukkig verscheen er een collega om de deur te openen. We geraakten allebei buiten.
Read more…
Isabelle amputatie, haïti, Leogane, naschokken, operaties, Port-au-Prince
Gisteren heb ik het Trinité traumacentrum bezocht. Ik zag een baby’tje, ik schat zo’n anderhalve maand oud. Ze lag op haar zij in haar bedje: haar rechterarm was geamputeerd en met verbandwikkels bedekt. Een verpleegkundige vertelde mij haar verhaal – triest en wonderbaarlijk tegelijkertijd.
Het meisje was in het ziekenhuis toen de aardbeving Port-au-Prince trof. Het ziekenhuis werd deels verwoest. Op onverklaarbare wijze overleefde dit ieniemienie-meisje de val dwars door betonnen vloeren en muren heen. Ze werd gered en van onder het puin uit gehaald, maar we hebben geen idee waar haar moeder is. De kans is groot dat ze helemaal geen familie meer heeft.
Read more…
Isabelle amputatie, haïti, operaties, Port-au-Prince, schotwonde, Trinité